Polacy na Cyprze

Polski
Miesięcznik Kulturalny
na Cyprze

Spod znaku Afrodyty

P.O. Box 22174, 1518 Nicosia, Cypr; Tel/fax: 00357 22 774297, spod_znaku_afrodyty@yahoo.co.uk

O czym piszemy
Rozważania filozoficzne
Z kart historii
Podróże po Polsce
Polski obyczaj
Kącik literacki
Aktualności kulturalne
Nasi rozmówcy
Z życia Polonii
Różne
Michałki

Organizacje polonijne

Placówki dyplomatyczne

„Wdarłem się na skałę boskiej Kaliopy,
gdzie dotychmiast nie było śladu polskiej stopy” (Jan Kochanowski)

Trudno jest dotrzeć do oficjalnych źródeł określających dokładną liczbę Polaków mieszkających na Cyprze - są tu mniejszością nieliczną i w zapisach statystycznych zaliczaną do „innych Europejczyków”. Jest to Polonia, czyli ci którzy przybyli w ciągu ostatnich 40 lat z zamiarem pozostania na stałe, oraz Polacy, którzy w ciągu ostatnich 2 lat przyjeżdżają w celach zarobkowych.

Polonia cypryjska jest relatywnie „młodą” Polonią. Jej liczbę szacuje się na ok. 350 osób. Jej rodowód sięga przełomu lat 60-tych i 70-tych naszego wieku. W tych właśnie latach zaczęli wyjeżdżać do Polski na studia i do szkół średnich pierwsi Cypryjczycy – stypendyści rządu polskiego. Po skończonych studiach powrócili na Cypr, niektórzy wraz z założonymi w Polsce rodzinami. Rodziny wykształconych w Polsce lekarzy, weterynarzy, muzyków, inżynierów i ekonomistów stanowiły zaczątek cypryjskiej Polonii. Liczną grupę Polonii stanowią również Polki, które dotarły na Cypr w latach 90-tych w poszukiwaniu pracy. Niektóre z nich wyszły za mąż za Cypryjczyków i osiedliły się tu na stałe.

Z wejściem Republiki Cypryjskiej i Polski do Unii Europejskiej 1 maja 2004 roku otworzyły się możliwości pracy dla Polaków na wyspie. Wg nieoficjalnych szacunków z możliwości tej skorzystało ok. 2 tys. osób. Liczba ta wzrasta o tysiąc pracowników zatrudnianych sezonowo w sektorze turystycznym latem.

Próżne rozważania spod cypryjskiej palmy – o historii Polonii cypryjskiej i jej działalności

Polonia cypryjska „stara” i „młoda” - o Polakach podejmujących pracę na Cyprze i relacjach z Polonią

„Wdarłem się na skałę boskiej Kaliopy, gdzie dotychmiast nie było śladu polskiej stopy” (Jan Kochanowski)

„Wdarłem się na skałę boskiej Kaliopy,
gdzie dotychmiast nie było śladu polskiej stopy” (Jan Kochanowski)